جزئیات طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ درباره غزه + چرایی پذیرش مشروط حماس

در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۲۵، کاخ سفید طرحی ۲۰ ماده‌ای برای پایان بحران غزه منتشر کرد که اگر طرفین آن را بپذیرند، جنگ به‌صورت فوری پایان یابد و نیروهای اسرائیلی عقب‌نشینی کنند تا مقدمات آزادی اسرا فراهم شود. در ادامه‌ی این مقاله از سایت خبری آگاهی بخش همراه ما باشید. تا به بررسی طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ و بحران غزه بپردازیم.

حماس پس از مدت کوتاهی، پاسخ رسمی خود را از طریق میانجی‌ها اعلام کرد. این پاسخ حماسی هم همراه با موافقت‌های مشروط بود و هم تأکیدهایی بر نقاط مبهم طرح داشت. The Washington Post+4Politico+4Al Jazeera+4

در ادامه، ابتدا نکات برجسته طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ را مرور می‌کنم، سپس دلایل منطقی که ممکن است باعث شده حماس به آن پاسخ دهد را بررسی می‌کنم — و در پایان متن پیشنهادی مناسب سایت خبری را ارائه خواهم داد.

🔍 خلاصه‌ای از مهم‌ترین مفاد طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ

(چند ماده محوری که در رسانه‌ها بیشتر بر آن تأکید شده است)
بر اساس منابع متعدد، این طرح شامل موارد زیر است: The Washington Post+8Wikipedia+8Al Jazeera+8

1. غزه منطقه‌ای عاری از افراط‌گرایی و تهدید: یعنی هیچ گروه مسلحی نباید از آنجا به همسایگان آسیب برساند. Reuters+3Wikipedia+3Al Jazeera+3
2. بازسازی غزه برای مردم آن: بازسازی زیرساخت‌ها مانند آب، برق، خدمات شهری و بیمارستان‌ها در دستور کار است. Reuters+5Wikipedia+5Al Jazeera+5
3. پایان فوری جنگ با موافقت طرفین: اگر هر دو طرف طرح را بپذیرند، عملیات نظامی متوقف می‌شود و نیروهای اسرائیلی به خطوط توافق شده عقب‌نشینی خواهند کرد. Politico+7Wikipedia+7Reuters+7
4. بازگرداندن اسرای اسرائیلی ظرف ۷۲ ساعت: پس از پذیرش عمومی توافق توسط طرف اسرائیلی، همه اسرا چه زنده چه مرده باید تحویل داده شوند. Politico+5Wikipedia+5The Washington Post+5
5. مبادله اسرا و زندانیان: اسرائیل موظف است پس از آزادی اسرای اسرائیلی، ۲۵۰ زندانی فلسطینی دارای حکم ابد و ۱۷۰۰ غزه‌ای که پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ بازداشت شده‌اند را آزاد کند. Politico+4Wikipedia+4Al Jazeera+4
6. عفو و تضمین برای اعضای حماس که به همزیستی متعهد شوند: اعضایی که به تعهدات مسالمت‌آمیز پایبند شوند، مشمول عفو، و امکان خروج امن برای کسانی که بخواهند ترک غزه فراهم شود. Politico+3Wikipedia+3The Washington Post+3
7. افزایش و تسهیل کمک‌های بشردوستانه و بازسازی بدون دخالت طرف‌ها: توزیع کمک‌ها تنها با نظارت نهادهای بین‌المللی مانند سازمان ملل و صلیب سرخ. The Guardian+5Wikipedia+5The Washington Post+5
8. اختیار حکومت موقت تکنوکرات فلسطینی بر غزه: ادارات محلی غزه باید به یک نهاد انتقالی غیرسیاسی واگذار شود که تحت نظارت هیئتی بین‌المللی فعالیت خواهد کرد. The Guardian+5Wikipedia+5Al Jazeera+5
9. خلع سلاح کامل حماس و نابودی زیرساخت‌های نظامی: تونل‌ها، مراکز تولید سلاح و سایر امکانات نظامی باید تخریب شوند و امکان بازسازی مجدد نداشته باشند. Reuters+4Wikipedia+4Al Jazeera+4
10. نظام امنیتی بین‌المللی موقت (نیروی ثبات): ایالات متحده همراه با کشورهای عربی قرار است نیرویی موقت برای تأمین امنیت در غزه تأسیس کنند، با همکاری پلیس فلسطینی آموزش دیده. Reuters+3Wikipedia+3The Guardian+3
11. جلوگیری از اشغال یا ضمیمه غزه توسط اسرائیل: اسرائیل باید طبق معیارها و زمان‌بندی‌ها عقب‌نشینی کند، مگر یک منطقه امن در حاشیه که تا زمان تضمین امنیت باقی خواهد ماند. Reuters+3Wikipedia+3Al Jazeera+3
12. در صورت رد یا تأخیر حماس: طرح در مناطقی که اسرائیل کنترل آن را تحویل داده است، بدون نیاز به توافق کامل اجرا می‌شود. Reuters+3Wikipedia+3Al Jazeera+3
13. گفت‌وگوی بین‌ادیانی و تغییر نگرش‌ها: یکی از بندها تأکید بر تبدیل ذهنیت‌ها و رسیدن به همزیستی مسالمت‌آمیز دارد. Wikipedia+2Al Jazeera+2
14. پابندی به آرمان تشکیل دولت فلسطینی: اگر بازسازی و اصلاح نهادها به‌درستی پیش رود، امکان دستیابی به راه‌حلی سیاسی برای حاکمیت فلسطینی در آینده فراهم شود. Reuters+4Wikipedia+4Al Jazeera+4

مطالعه سایر اخبار سیاسی در سایت خبری آگاهی بخش

—

💡 چرا حماس پذیرفت — یا دست‌کم موافقت مشروط داد؟

پذیرش کامل چنین طرحی برای حماس دشوار است، اما چند دلیل عملی و استراتژیک را می‌توان برای موافقت مشروط آنها در نظر گرفت:

نکته مهم این است که حماس نه «پذیرش کامل» بلکه «پذیرش مشروط» اعلام کرده است — یعنی موافقت در اصول کلی، اما تأکید بر گفت‌وگو درباره جزئیات طرح.

آیا اسرائیل به طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ متعهد می‌ماند؟

این سؤال برای بسیاری از ناظران و ساکنان غزه تعیین‌کننده است؛ پاسخی قطعی وجود ندارد، اما شواهد تاریخی و رویدادهای اخیر موجب نگرانی واقعی می‌شود:

1. تاریخچه نقض آتش‌بس توسط اسرائیل — نمونه‌های متعدد نشان می‌دهد حتی پس از توافق‌های موقتی یا تبادل اسرا، حملات هوایی و عملیاتی از سر گرفته شده است؛ مهم‌ترین نمونه‌ها شامل پایان ناگهانی آتش‌بس ژانویه–مارس ۲۰۲۵ و ازسرگیری حملات هوایی در ۱۸ مارس ۲۰۲۵ است. این رویدادها، اعتماد به هر تعهد موقتی را کاهش داده‌اند.
2. بیانیه‌ رسمی اما مشروط تل‌آویو — دفتر نخست‌وزیر اسرائیل اعلام کرده برای اجرای مرحله نخست (بازگرداندن اسرا) آماده است، اما اجرای عقب‌نشینی و خلع سلاح را منوط به «شرایط امنیتی» و فرآیندهای فنی دانسته است؛ این شرط‌گذاری محل اختلاف و تفسیر است.
3. فشارهای درونی در دولت اسرائیل — اختلافات در کابینه و میان احزاب راست‌گرا می‌تواند مانع یا شرط‌بندی‌هایی را به اجرای کامل طرح تحمیل کند؛ برخی وزرا و محافل سیاسی از هرگونه محدودیت بلندمدت بر فعالیت‌های نظامی یا حضور امنیتی اسرائیل در مرز دفاعی استقبال نمی‌کنند.
4. سیاست «توقف موقت — بازگشت در صورت لزوم» — سوابق نشان داده که هرگاه تل‌آویو اعلام کند شرایط امنیتی برقرار نشده یا طرف مقابل (حماس) به‌طرزی که اسرائیل می‌پذیرد عمل نکرده، به‌سرعت عملیات را از سر گرفته است؛ این به معناست که حتی پس از آزادی اسرا، احتمال «توپخانه و هوایی مجدد» وجود دارد.
5. نیاز به نظارت بین‌المللی و تضمین اجرایی — برای افزایش احتمال پایبندی اسرائیل، لازم است که مکانیزم‌های تضمین‌کننده و ناظران بین‌المللی قوی (نظیر سازمان ملل، میانجیگران منطقه‌ای و تیم‌های تضمین‌کننده) حضور داشته باشند؛ در غیر این صورت، تفسیرِ «کافی نبودن شرایط امنیتی» می‌تواند بهانه‌ای برای ادامه یا ازسرگیری حملات شود.

مشاهده آخرین اخبار در سایت آگاهی بخش

نتیجه‌گیری تحلیلی درباره نقض احتمالی طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ

با توجه به سوابق نقض آتش‌بس و ابهاماتِ متنِ طرح در بخش‌هایی مانند «شرایط خلع سلاح» و «معیارهای عقب‌نشینی»، نگرانی شما موجه است: اگرچه در سطح اعلامی اسرائیل برای اجرای مرحله اول موافقت نشان داده، اما شواهد تاریخی و مواضع مشروط اسرائیل و اختلافات داخلی در کابینه احتمال ازسرگیری حملات را پس از آزادی اسرا مستقیماً رد نمی‌کنند. برای کاهش این ریسک، لازم است که مکانیزم‌های نظارتی بین‌المللی و تضمین‌های شفاف امنیتی در متن توافق گنجانده شوند.

اگر حماس اسرا را آزاد کند و اسرائیل متعهد نماند — چه ممکن است رخ دهد؟

اگر شرایطی پیش بیاید که:

• حماس به تعهد خود برای آزادسازی اسرای اسرائیلی عمل کند،
• ولی اسرائیل به تعهداتش عمل نکند (مثلاً عقب‌نشینی نکند، بمباران را مجدداً شروع کند، یا مفاد خلع سلاح را بهانه اجرای نکردن بگیرد)

آنگاه چند نوع واکنش و پیامد ممکن است به وقوع بپیوندد:

1. واکنش شدید بین‌المللی و فشار دیپلماتیک
   کشورها، سازمان‌های بین‌المللی و ناظران حقوق بشری به شدت بر اسرائیل فشار خواهند آورد. دولت‌های عربی و اسلامی ممکن است این اقدام را «خیانت به توافق» جلوه دهند و روابط دیپلماتیک یا همکاری‌های امنیتی را کاهش بدهند.
2. بی‌اعتمادی عمومی در غزه و نزد مردم فلسطین
   حماس با آزاد کردن اسرا، سرمایه اعتماد داخلی کسب می‌کند؛ در صورتی که اسرائیل پیمان را بشکند، احساس خیانت عمومی به عرب‌ها، میانجی‌ها و اسرائیل به‌شدت افزایش می‌یابد. این می‌تواند مشروعیت حماس را در چشم مردم تقویت کند ـ چون او با وجود فشاری که داشت، به تعهد خود عمل کرده — و اسرائیل را در موقعیت منفی قرار دهد.
3. تجدید درگیری و ازسرگیری جنگ
   اگر اسرائیل بمباران را از سر بگیرد، جنگ دوباره شعله‌ور خواهد شد. حماس و سایر گروه‌ها احتمالاً پاسخ نظامی خواهند داد؛ درگیری‌ها مجدداً افزایش می‌یابند و قربانیان بیشتر می‌شوند.
4. تحریم‌ها، قطع همکاری‌ها یا مجازات اقتصادی
   برخی کشورها ممکن است همکاری‌های اقتصادی، نظامی یا سیاسی خود با اسرائیل را محدود کنند یا تحریم‌هایی وضع کنند، یا در مجامع بین‌المللی تلاش کنند ابزار قانونی برای مجازات اسرائیل فراهم کنند.
5. مذاکره مجدد یا تبدیل به وضعیت بحران مزمن
   ممکن است طرف‌ها تحت فشار مجبور شوند دوباره دور میز مذاکره بنشینند و توافق دیگری شکل بگیرد — ولی با اعتماد کاهش‌یافته، روند مذاکرات بسیار دشوارتر خواهد بود. یا ممکن است وضعیت تبدیل به آتش‌بس موقتی و جنگی که هر چند وقت شعله‌ور می‌شود شود — یعنی درگیری مزمن.
6. مسئولیت حقوقی یا ادعای نقض حقوق بشر
   اسرائیل ممکن است به رسانه‌ها، سازمان حقوق بشری و دعاوی بین‌المللی متهم شود که توافق بین‌المللی را نقض کرده است. فشار در دادگاه‌های بین‌المللی یا مجامع حقوق بشر ممکن است افزایش یابد.

آیا آمریکا تضمین می‌کند که اسرائیل به تعهدش پایبند باشد؟

کوتاه بگویم: تضمین کامل و قطعی نیست، و آمریکا ابزارهای محدودی دارد. اما چند نکته مهم وجود دارد:

• آمریکا یکی از طرف‌های اصلی پیشنهاد و میانجی در این طرح است، بنابراین منافع زیادی دارد که طرح اجرا شود.
• آمریکا ممکن است با فشار سیاسی، دیپلماتیک، افزایش تعهدات امنیتی به اسرائیل یا تهدید به کاهش کمک‌ها، تلاش کند اسرائیل را به اجرای تعهدات ملزم کند.
• اما در نهایت، اسرائیل دارای قدرت نظامی و اراده سیاسی است و ممکن است در مواقعی که امنیت خود را در خطر می‌بیند، از تعهدات شانه خالی کند.
• تضمین‌های آمریکا معمولاً مشروطند؛ ممکن است اعلام کنند «در صورت نقض تعهدات، واکنش نشان خواهیم داد»، ولی تضمینی وجود ندارد که واکنش شدید یا «جبران کامل» صورت گیرد.

به عبارت دیگر، آمریکا می‌تواند فشار بیاورد و نقش ناظر و واسطه باشد، اما تضمینی مطلق برای مجبور کردن اسرائیل به کامل اجرای توافق وجود ندارد.

🏙 درباره بمباران جلسه حماس در قطر و عذرخواهی

در مورد حادثه‌ جلسه سران حماس در قطر:

• گزارش شده است که اسرائیل در تاریخ ۹ سپتامبر ۲۰۲۵ به محلی در دوحه (قطر) که گفته می‌شود جلسه‌ای از سران حماس برگزار می‌شد، حمله هوایی کرده است. این حمله، به‌عنوان حمله به مقر مذاکرات یاد شده و باعث خشم شدید قطر و دیگران شد.
• این حمله به‌عنوان نقض حریم ملی قطر تعبیر شد و واکنش‌های دیپلماتیک شدیدی به همراه داشت. قطر آن را «حمله بی‌شرمانه» نامید.
• در واکنش به فشار سیاسی منطقه‌ای و نقش قطر به‌عنوان میانجی‌گر، نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، طی یک تماس تلفنی با امیر قطر از این حمله ابراز تأسف کرد و گفت که این حمله نقض حاکمیت قطری بوده است.
• طبق منابع، این عذرخواهی یکی از شروطی بود که قطر برای ادامه نقش میانجی‌گری خود بر آن تأکید داشت تا مذاکرات با حماس ادامه یابد.
• اما باید تأکید کرد که «عذرخواهی» به معنای جبران کامل خسارات انسانی و معنوی نیست و معمولاً محدود به پیام دیپلماتیک و قبول مسئولیت سیاسی است — نه الزام به پرداخت کامل و جبران کامل خون‌ها و خسارات.
• همچنین، عذرخواهی و تضمین تکرار نشدن حمله، نمی‌تواند تضمینی برای پایبندی آینده به توافق باشد. احتمالاً این عذرخواهی بیشتر جنبه سیاسی و مذاکره‌ای دارد تا ضمانت عملی.

نقش آمریکا و انگیزه ترامپ برای حل نمودن بحران غزه

• ترامپ در سال انتخابات آمریکا قرار داره و هرگونه دستاورد بزرگ سیاست خارجی، مخصوصاً چیزی با برچسب «صلح خاورمیانه»، می‌تونه برگ برنده مهمی براش باشه.
• فشار برای دریافت جایزه نوبل صلح هم بخشی از این پروژه است (مشابه کاری که اوباما در ابتدای ریاست‌جمهوری گرفت، گرچه شرایط کاملاً متفاوت بود).
• بنابراین آمریکا احتمالاً تا زمان اعلام برندگان نوبل صلح (اکتبر ۲۰۲5) نقش بازدارنده فعال‌تری خواهد داشت تا توافق فرو نپاشد و ترامپ بتواند این پرونده را به‌عنوان موفقیت جا بزند.

⚠️ بعد از نوبل چه می‌شود؟

• بعد از آن، احتمالاً انگیزه ترامپ برای اعمال فشار بر اسرائیل کاهش پیدا می‌کند.
• اسرائیل هم با سابقه تاریخی نقض آتش‌بس‌ها، می‌تواند با بهانه‌های امنیتی (مثل ادعای شروع مجدد تهدیدات حماس، یا طراحی عملیات‌های پرچم دروغین/False Flag) دوباره حملات را از سر بگیرد.
• تجربه‌های گذشته نشان داده اسرائیل در اجرای توافق‌ها بیشتر به دنبال زمان خریدن، تخلیه فشار بین‌المللی و پیشبرد اهداف میدانی خودش است تا پایبندی کامل به مفاد.

📌 پیامد این سناریو

1. بازگشت به درگیری: پس از یک دوره کوتاه آرامش، غزه دوباره هدف بمباران قرار می‌گیرد.
2. تضعیف اعتماد عمومی: مردم فلسطین و حتی برخی کشورهای میانجی احساس می‌کنند آمریکا و ترامپ فقط دنبال نمایش بودند.
3. تقویت روایت اسرائیل: تل‌آویو خواهد گفت «ما توافق را پذیرفتیم، ولی حماس دوباره تهدید شد» — حتی اگر مستند نباشد.
4. نابودی فرصت صلح پایدار: روندی که می‌توانست به سمت راه‌حل سیاسی برود، به بن‌بست کشیده می‌شود.

💰 بحران مالی آمریکا و هزینه بازسازی غزه

• همین الان دولت فدرال آمریکا درگیر Shutdown (تعطیلی دولت) شده، چون کنگره و کاخ سفید بر سر بودجه به توافق نرسیدن.
• در این وضعیت، هزاران کارمند فدرال به مرخصی اجباری بدون حقوق فرستاده شدن و بسیاری از نهادها عملاً تعطیلن.
• طبیعی‌ست که در چنین شرایطی سؤال بزرگی مطرح بشه:
  آمریکایی که حتی حقوق کارمندان خودش رو نمی‌تونه بده، چطور می‌خواد میلیاردها دلار برای بازسازی غزه اختصاص بده؟

📌 واقعیت پشت پرده طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ درباره بحران غزه

• به احتمال زیاد، هزینه بازسازی غزه از جیب آمریکا پرداخت نخواهد شد. بلکه روی دوش کشورهای عربی (مثل قطر، عربستان، امارات) و شاید اتحادیه اروپا گذاشته می‌شه.
• آمریکا بیشتر نقش هماهنگ‌کننده و “مدیر پروژه” رو داره تا تأمین‌کننده واقعی منابع.
• این یعنی ترامپ می‌خواد با پول دیگران و مدیریت بین‌المللی (که ریاستش هم خودش یا فرد مورد نظرش مثل تونی بلر باشه)، پروژه بازسازی رو به اسم خودش تمام کنه.

🎭 جنبه نمایشی توافق (طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ درباره بحران غزه)

• وقتی آمریکا خودش در بحران مالی است، وعده‌های بازسازی غزه بدون پشتوانه مالی روشن، بیشتر یک ابزار تبلیغاتی برای ترامپه تا یک برنامه واقعی.
• این موضوع باعث می‌شه که افکار عمومی فلسطینی‌ها و حتی بسیاری از تحلیلگران منطقه‌ای به توافق بدبین بشن و اون رو یک «شو سیاسی برای نوبل صلح» بدونن.

📌 پس دو نکته کلیدی دروغین بودن یا دست‌کم بی‌پشتوانه بودن این توافق رو نشون می‌ده:

1. زمان‌بندی سیاسی (نوبل صلح، انتخابات آمریکا)
2. تناقض مالی (دولت ورشکسته آمریکا نمی‌تونه متعهد به بازسازی واقعی باشه)

ایران و فلسطین؛ ستون ثابت سیاست خارجی

• ایران طی چهار دهه گذشته فلسطین رو «مسئله اول جهان اسلام» معرفی کرده.
• حمایت ایران هم فقط شعار نبوده، بلکه حمایت عملی (مالی، لجستیکی، نظامی، سیاسی) از گروه‌های مقاومت مثل حماس و جهاد اسلامی همواره وجود داشته.
• این حمایت به بخشی از هویت سیاست خارجی جمهوری اسلامی و حتی یکی از پایه‌های مشروعیت داخلی و منطقه‌ای تبدیل شده.

🔮 اگر توافق موفق شود و غزه بازسازی شود چه؟

1. کاهش نیاز به حمایت نظامی مستقیم
   • اگر حماس و اسرائیل واقعاً آتش‌بس کنند، نیاز به تسلیح مقاومت و تقابل مستقیم کاهش پیدا می‌کند.
   • در چنین شرایطی نقش ایران می‌تواند بیشتر سیاسی–دیپلماتیک شود تا نظامی.
2. تغییر شکل نفوذ، نه حذف آن
   • ایران احتمالاً از نقش نظامی فاصله می‌گیرد، اما سعی می‌کند نقش خود را در بازسازی و کمک‌های انسانی–اقتصادی تقویت کند.
   • مثلاً همان‌طور که قطر یا ترکیه از مسیر اقتصادی و سیاسی نفوذ می‌کنند، ایران هم می‌تواند با کمک‌های بازسازی، آموزش، بهداشت جایگاه خودش را حفظ کند.
3. رقابت با پروژه آمریکایی–سعودی
   • اگر بازسازی غزه به دست سازوکارهایی مثل GITA (نهاد انتقالی بین‌المللی با مدیریت ترامپ یا بلر) سپرده شود، ایران احتمالاً آن را طرحی برای دور کردن فلسطین از محور مقاومت می‌داند.
   • بنابراین حتی اگر جنگ متوقف شود، ایران از نظر سیاسی همچنان نگاه انتقادی و مخالف نسبت به اسرائیل و آمریکا خواهد داشت.
4. ثبات غزه ≠ پایان درگیری فلسطین–اسرائیل
   • حتی در بهترین حالت، مسئله کرانه باختری، قدس و حق بازگشت آوارگان فلسطینی حل نشده باقی می‌ماند.
   • ایران همچنان این مسائل را پرچم اصلی خود نگه می‌دارد و به راحتی از «مقاومت» به «سازش کامل» تغییر موضع نمی‌دهد.

🧭 نتیجه احتمالی سیاست ایران

• موضع ایران اصولاً تغییر بنیادی نخواهد کرد، حتی اگر توافق موفق باشد.
• اما روش ایران تغییر می‌کند:
  • از حمایت نظامی مستقیم به سمت نفوذ سیاسی، فرهنگی و بازسازی انسانی.
  • ایران تلاش خواهد کرد نشان دهد که «حامی واقعی مردم فلسطین» بوده و هست، در مقابل آمریکا که به دنبال معامله سیاسی و جایزه نوبل است.
• بنابراین، سیاست ایران در قبال اسرائیل همچنان ثابت باقی می‌ماند، اما ممکن است شدت ابزارهای تقابلی (مثل تجهیز نظامی مقاومت) کمتر شود و بیشتر در قالب دیپلماسی و افشاگری سیاسی خودش رو نشون بده.

به زبان ساده: حتی اگر غزه گل و بلبل بشه 🌸، ایران نگاهش به اسرائیل تغییر نمی‌کنه چون مسئله قدس، کرانه باختری و مشروعیت وجودی اسرائیل فراتر از غزه‌ست.

امید برای کودکان غزه

سال‌هاست مردم غزه در رنج و عذابند؛ از خانه‌هایشان بیرون رانده شده‌اند، بارها بمباران شده‌اند، عزیزانشان شهید شده‌اند و در محاصره غذا و دارو زندگی کرده‌اند. نسلی از کودکان بی‌گناه، کودکی خود را نه با بازی و خنده، که با صدای آژیر و انفجار گذرانده‌اند. مادری که باید میان دارو و نان یکی را انتخاب کند و پدری که خانه و شغلش را از دست داده، تصویر همیشگی این سرزمین مظلوم است.

امید بزرگ همه ما این است که بالاخره روزی کودکان غزه نفسی آسوده بکشند؛ آسمان شهرشان پر از پرنده باشد نه جنگنده، مدارسشان پر از صدای خنده باشد نه صدای موشک، و بیمارستان‌هایشان مملو از دارو و زندگی باشد نه آمار شهدا. شاید آن روز نه فقط غزه، بلکه تمام جهان نفسی از سر آرامش بکشد و حقیقتِ صلح، به جای جنگ و محاصره، بر این خاک زخم‌خورده سایه افکند.

از اینکه زمان خود را برای مطالعه این مقاله گذاشتید، متشکریم. لطفا در قسمت نظرات، نظر خود را درباره طرح ۲۰ ماده‌ای ترامپ و بحران غزه درج نمایید.